Ata onde deu sei, o de proteciión civil que estaba un pouco máis arriba ten feito reciente un curso de reanimación, e o do punto de radio que estaba un pouco máis abaixo é empleado de emerxencias en Pontevedra, e cando chegou o coche R xa lle tiñan as vías respiratorias abertas e reanimándoo, e unha vez chegou o médico seguiron e mandaron subir a ambulancia, e cando chegou esta, seguiron dentro dela.
Comentou un dos da guardia civil, que foron os primeiros en chegar xunto co coche R, que viu moitos casos destes na súa vida, pero ningún tiña tan mala pinta coma este, e polo que comentaron os rapaces da ambulancia (a UVI móvil, non a asistencial) cando chegaron alí pouco, moi pouco, había que facer. Doulle tan fuerte que nada se pudo facer por salvalo. E unha jodienda pero esa é a verdade.
Respecto o de chegar tarde, poris nestes casos o primeiro que ten que subir é o coche R, e unha vez chegado ao lugar, o médico é o que decide se pedir a ambulancia ou non, e neste caso a pediu cando chegou e a ambulancia tardou o mínimo que puto tardar, ao mellor a xente pensa que pode subir tan rápido coma un turismo e non fai máis que falar que si chega tarde, que si nonseiqué non sei canto...
Eu apenas conocía a Carlos, sólo de velo correr e de velo nalgunha carreira de espectador.
A primeira vez que falei con él foi o viernes pola tarde que fun poñer con outro chaval as estacas nas primeiras curvas que eran as que quedaban, e andaba el entrenando e coñeamos un poco co tema de las estacas, que si pafora, padentro, que tocan os espellos.... O domingo máis do mismo, o pouco que falei con él, sempre amable, tranquilo, simpático... E pouco despois de que lle colocara o calzo para salí, rumores que pintaban mal chegaronme por whatsapp, que logo se confirmaron....
Un bo mazazo para todos... a vida é moi puta...
Moito ánimo á familia e amigos, D.E.P. alá donde esteas Carlos Couto, hasta sempre!!!
